Ubezwłasnowolnienie osób starszych
: 31 maja 2016, o 21:15
Ubezwłasnowolnienie: mimo ostrożności sądów rośnie liczba osób pozbawionych praw
Sądy nie zawsze orzekają ubezwłasnowolnienie, bo to oznacza pozbawienie człowieka praw obywatelskich - zauważa Gazeta Wyborcza. Jednak w roku 2015 na ponad 13 300 wniosków całkowicie ubezwłasnowolniono ok. 8200 osób, a częściowo nieco ponad 750. To rekordowa liczba.
Ubezwłasnowolnić całkowicie lub częściowo można kogoś, kto nie jest w stanie kierować swoim życiem wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń.
Starość i niesamodzielność nie uzasadniają całkowitego ubezwłasnowolnienia. Jeżeli osoba starsza ma zapewnioną odpowiednią opiekę, to jest ono niepotrzebne - wyjaśnia GW. Również nie każda choroba psychiczna jest wystarczającym powodem ubezwłasnowolnienia.
Osoby całkowicie ubezwłasnowolnione są pozbawione wszelkich praw do wykonywania czynności prawnych: nie mogą samodzielnie głosować, podjąć pracy, kupić mieszkania, sporządzić testamentu, przyjąć spadku ani darowizny, decydować o swoim leczeniu.
Osoby częściowo ubezwłasnowolnione mogą jedynie zawierać umowy w bieżących sprawach, np. robić drobne zakupy, pójść do lekarza lub fryzjera. Mogą też podjąć pracę, a wynagrodzeniem swobodnie dysponować.
Wszystkie sprawy, których nie może załatwić ubezwłasnowolniony, trafiają do jego opiekuna lub kuratora. Zgodnie z przepisami powinien nim być współmałżonek albo rodzic, a gdy tych brakuje - inny krewny lub bliski z rodziny.
Z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie może wystąpić małżonek osoby, która ma być ubezwłasnowolniona, krewni w linii prostej (ojciec, matka, dzieci, wnuki), rodzeństwo lub przedstawiciel ustawowy.
Sąd wydaje orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu na czas nieokreślony.
Więcej: wyborcza.pl
Sądy nie zawsze orzekają ubezwłasnowolnienie, bo to oznacza pozbawienie człowieka praw obywatelskich - zauważa Gazeta Wyborcza. Jednak w roku 2015 na ponad 13 300 wniosków całkowicie ubezwłasnowolniono ok. 8200 osób, a częściowo nieco ponad 750. To rekordowa liczba.
Ubezwłasnowolnić całkowicie lub częściowo można kogoś, kto nie jest w stanie kierować swoim życiem wskutek choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń.
Starość i niesamodzielność nie uzasadniają całkowitego ubezwłasnowolnienia. Jeżeli osoba starsza ma zapewnioną odpowiednią opiekę, to jest ono niepotrzebne - wyjaśnia GW. Również nie każda choroba psychiczna jest wystarczającym powodem ubezwłasnowolnienia.
Osoby całkowicie ubezwłasnowolnione są pozbawione wszelkich praw do wykonywania czynności prawnych: nie mogą samodzielnie głosować, podjąć pracy, kupić mieszkania, sporządzić testamentu, przyjąć spadku ani darowizny, decydować o swoim leczeniu.
Osoby częściowo ubezwłasnowolnione mogą jedynie zawierać umowy w bieżących sprawach, np. robić drobne zakupy, pójść do lekarza lub fryzjera. Mogą też podjąć pracę, a wynagrodzeniem swobodnie dysponować.
Wszystkie sprawy, których nie może załatwić ubezwłasnowolniony, trafiają do jego opiekuna lub kuratora. Zgodnie z przepisami powinien nim być współmałżonek albo rodzic, a gdy tych brakuje - inny krewny lub bliski z rodziny.
Z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie może wystąpić małżonek osoby, która ma być ubezwłasnowolniona, krewni w linii prostej (ojciec, matka, dzieci, wnuki), rodzeństwo lub przedstawiciel ustawowy.
Sąd wydaje orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu na czas nieokreślony.
Więcej: wyborcza.pl