Kręgozmyk
: 9 lip 2016, o 19:54
Jest to choroba kręgosłupa polegająca na przesunięciu ku przodowi jednego kręgu, względem drugiego- leżącego poniżej.
Przesunięciu ulega cały krąg lub tylko jego przednia część (trzon). Choroba prowadzi zwykle do dolegliwości bólowych kręgosłupa oraz może prowadzić do niedowładów kończyn dolnych. Zwykle do kręgozmyku dochodzi u nastolatków (kręgozmyk dysplastyczny lub istmiczny) lub uosób dorosłych (kręgozmyk zwyrodnieniowy lub pourazowy). W niektórych przypadkach kręgozmyk jest stabilny tzn. nie zwiększa się przesunięcie kręgów względem siebie w miarę upływu lat, innymi razy kręgozmyk stopniowo postępuje- powodując stopniowe narastanie dolegliwości bólowych i niedowładów. Leczenie jest zachowawcze lub operacyjne- w zależności od typu kręgozmyku, wieku chorego, progresji przesunięcia, dolegliwości bólowych oraz objawów neurologicznych- uciskowych. O sposobie leczenia decyduje lekarz ortopeda. Leczenie operacyjne polega zwykle na stabilizacji przesuniętego kręgu w miejscu gdzie się znajduje, a rzadziej polega na repozycji przesuniętego kręgu na właściwe miejsce. Podczas operacji dokonuje się ewentualnego odbarczenia (uwolnienia z ucisku) korzeni nerwowych. Kręgozmyk stabilizuje się przy pomocy odpowiedniego instrumentarium metalowego zakładanego do trzonów kręgów z dostępu tylnego do kręgosłupa. Na koniec zabiegu dokonuje się zwykle spondylodezy tylno- bocznej (stabilizuje okolicę przeszczepami kostnymi).
Przesunięciu ulega cały krąg lub tylko jego przednia część (trzon). Choroba prowadzi zwykle do dolegliwości bólowych kręgosłupa oraz może prowadzić do niedowładów kończyn dolnych. Zwykle do kręgozmyku dochodzi u nastolatków (kręgozmyk dysplastyczny lub istmiczny) lub uosób dorosłych (kręgozmyk zwyrodnieniowy lub pourazowy). W niektórych przypadkach kręgozmyk jest stabilny tzn. nie zwiększa się przesunięcie kręgów względem siebie w miarę upływu lat, innymi razy kręgozmyk stopniowo postępuje- powodując stopniowe narastanie dolegliwości bólowych i niedowładów. Leczenie jest zachowawcze lub operacyjne- w zależności od typu kręgozmyku, wieku chorego, progresji przesunięcia, dolegliwości bólowych oraz objawów neurologicznych- uciskowych. O sposobie leczenia decyduje lekarz ortopeda. Leczenie operacyjne polega zwykle na stabilizacji przesuniętego kręgu w miejscu gdzie się znajduje, a rzadziej polega na repozycji przesuniętego kręgu na właściwe miejsce. Podczas operacji dokonuje się ewentualnego odbarczenia (uwolnienia z ucisku) korzeni nerwowych. Kręgozmyk stabilizuje się przy pomocy odpowiedniego instrumentarium metalowego zakładanego do trzonów kręgów z dostępu tylnego do kręgosłupa. Na koniec zabiegu dokonuje się zwykle spondylodezy tylno- bocznej (stabilizuje okolicę przeszczepami kostnymi).