Zespół zatorowości cholesterolowej
: 21 sie 2016, o 16:26
Opublikowano w WS - Kardiologia 2011/04
Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna WS - Kardiologia 2011/4
KOMENTARZ
prof. dr hab. med. Tomasz Pasierski
Oddział Kardiologii i Chorób Wewnętrznych, Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie
Zatorowość cholesterolowa to choroba, którą należy znać i umieć rozpoznawać, szczególnie w dobie coraz częściej wykonywanych zabiegów rewaskularyzacji wieńcowej, które stanowią główne zagrożenie jej wystąpienia u chorych w podeszłym wieku.1
W komentowanym artykule zaledwie wspomniano o leczeniu farmakologicznym zatorowości cholesterolowej, które ma na celu:
1) przywrócenie zakłóconej perfuzji mikrokrążenia oraz
2) zmniejszenie reakcji zapalnej, która towarzyszy zatorowości cholesterolowej.
Z uwagi na stosunkowo rzadkie występowanie zatorowości cholesterolowej informacje o jej leczeniu pochodzą jedynie z rozbudowanych opisów przypadków, które podsumowano poniżej. Krótkotrwałe stosowanie steroidów nadnerczowych w dawce wstępnej 1,0-1,5 mg/kg przez okres co najmniej jednego miesiąca miało korzystny wpływ na ustępowanie objawów zatorowości cholesterolowej.2 Zmniejszenie nasilenia objawów i ustąpienie niewydolności nerek uzyskano również w wyniku stosowania dożylnie iloprostu w dawce 2 ng/kg/min przez 10-14 dni.3
U chorych z uwidocznionymi w echokardiograficznym badaniu przezprzełykowym skrzeplinami (masywnymi i ruchomymi) na blaszkach miażdżycowych aorty, długotrwałe stosowanie antagonisty witaminy K z utrzymywaniem INR w przedziale 2,0-3,0 prowadzi do ustępowania skrzepliny u 60% leczonych,4 ale w takiej sytuacji można raczej mówić o prewencji, a nie o leczeniu zatorowości cholesterolowej. Nie zaleca się jednak rutynowego stosowania leków przeciwkrzepliwych w zatorowości cholesterolowej, jeśli nie ma dodatkowych wskazań do takiego leczenia.
Pełna treść artykułu jest dostępna w publikacji: Medycyna Praktyczna WS - Kardiologia 2011/4
KOMENTARZ
prof. dr hab. med. Tomasz Pasierski
Oddział Kardiologii i Chorób Wewnętrznych, Międzyleski Szpital Specjalistyczny w Warszawie
Zatorowość cholesterolowa to choroba, którą należy znać i umieć rozpoznawać, szczególnie w dobie coraz częściej wykonywanych zabiegów rewaskularyzacji wieńcowej, które stanowią główne zagrożenie jej wystąpienia u chorych w podeszłym wieku.1
W komentowanym artykule zaledwie wspomniano o leczeniu farmakologicznym zatorowości cholesterolowej, które ma na celu:
1) przywrócenie zakłóconej perfuzji mikrokrążenia oraz
2) zmniejszenie reakcji zapalnej, która towarzyszy zatorowości cholesterolowej.
Z uwagi na stosunkowo rzadkie występowanie zatorowości cholesterolowej informacje o jej leczeniu pochodzą jedynie z rozbudowanych opisów przypadków, które podsumowano poniżej. Krótkotrwałe stosowanie steroidów nadnerczowych w dawce wstępnej 1,0-1,5 mg/kg przez okres co najmniej jednego miesiąca miało korzystny wpływ na ustępowanie objawów zatorowości cholesterolowej.2 Zmniejszenie nasilenia objawów i ustąpienie niewydolności nerek uzyskano również w wyniku stosowania dożylnie iloprostu w dawce 2 ng/kg/min przez 10-14 dni.3
U chorych z uwidocznionymi w echokardiograficznym badaniu przezprzełykowym skrzeplinami (masywnymi i ruchomymi) na blaszkach miażdżycowych aorty, długotrwałe stosowanie antagonisty witaminy K z utrzymywaniem INR w przedziale 2,0-3,0 prowadzi do ustępowania skrzepliny u 60% leczonych,4 ale w takiej sytuacji można raczej mówić o prewencji, a nie o leczeniu zatorowości cholesterolowej. Nie zaleca się jednak rutynowego stosowania leków przeciwkrzepliwych w zatorowości cholesterolowej, jeśli nie ma dodatkowych wskazań do takiego leczenia.