Cukrzyca typu 1
: 27 sie 2016, o 11:42
Cukrzyca typu 1 stanowi ok. 10% wszystkich przypadków zachorowań na świecie. Dawniej nazywana była cukrzycą młodzieńczą, gdyż najczęściej dotyka osoby przed 30 rokiem życia, głównie dzieci i młodzież. Charakteryzuje się bezwzględną koniecznością przyjmowania insuliny, w przeciwnym razie w krótkim czasie może się zakończyć śmiercią (długość życia bez przyjmowania insuliny wynosi kilka miesięcy).
To typ cukrzycy, który jest „niezawiniony” - nie mamy wpływu na zachorowanie i nie możemy mu zapobiegać. Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną, co oznacza, że układ odpornościowy chorego zniszczył własne komórki beta wysp Langenharsa trzustki, odpowiedzialne za produkcję insuliny. W wyniku zniszczenia komórek beta chory pozbawiony jest niezbędnego do życia hormonu, jakim jest insulina. Zatem musi on być dostarczany zewnętrznie, w postaci iniekcji (mimo wielu prób nie udało się wyprodukować insuliny w postaci tabletek czy w formie wziewnej, zatem zastrzyki to, jak do tej pory, jedyny sposób na podanie tego hormonu).
Cukrzyca typu 1 jest chorobą trudną do „przegapienia”, jej objawy są tak uciążliwe, że po kilku dniach/tygodniach zmuszają chorego do wizyty u lekarza. Najbardziej charakterystyczne symptomy cukrzycy typu 1 to wzmożone pragnienie oraz bardzo częste oddawanie moczu. Nie mówimy tutaj o pragnieniu, jakie odczuwamy wszyscy w upalny dzień, ale o sytuacji, kiedy nieustannie towarzyszy nam suchość w ustach, niezależnie od temperatury i ilości spożytych już płynów. O cukrzycy świadczyć może szybkie chudnięcie osoby, która nie jest na diecie, senność, brak apetytu, suchość skóry.
W momencie diagnozy glikemie bywają bardzo wysokie, nawet przekraczające 500 mg/dl, w moczu chorego pojawia się cukier oraz ciała ketonowe.
To typ cukrzycy, który jest „niezawiniony” - nie mamy wpływu na zachorowanie i nie możemy mu zapobiegać. Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną, co oznacza, że układ odpornościowy chorego zniszczył własne komórki beta wysp Langenharsa trzustki, odpowiedzialne za produkcję insuliny. W wyniku zniszczenia komórek beta chory pozbawiony jest niezbędnego do życia hormonu, jakim jest insulina. Zatem musi on być dostarczany zewnętrznie, w postaci iniekcji (mimo wielu prób nie udało się wyprodukować insuliny w postaci tabletek czy w formie wziewnej, zatem zastrzyki to, jak do tej pory, jedyny sposób na podanie tego hormonu).
Cukrzyca typu 1 jest chorobą trudną do „przegapienia”, jej objawy są tak uciążliwe, że po kilku dniach/tygodniach zmuszają chorego do wizyty u lekarza. Najbardziej charakterystyczne symptomy cukrzycy typu 1 to wzmożone pragnienie oraz bardzo częste oddawanie moczu. Nie mówimy tutaj o pragnieniu, jakie odczuwamy wszyscy w upalny dzień, ale o sytuacji, kiedy nieustannie towarzyszy nam suchość w ustach, niezależnie od temperatury i ilości spożytych już płynów. O cukrzycy świadczyć może szybkie chudnięcie osoby, która nie jest na diecie, senność, brak apetytu, suchość skóry.
W momencie diagnozy glikemie bywają bardzo wysokie, nawet przekraczające 500 mg/dl, w moczu chorego pojawia się cukier oraz ciała ketonowe.