Leczenie nawrotów drobnokomórkowego raka płuca
: 5 wrz 2016, o 15:44
Leczenie nawrotów DRP
Leczenie chorych z nawrotem DRP po wcześniejszej chemioterapii lub chemioradioterapii zależy od skuteczności postępowania pierwszej linii oraz bieżącego stanu sprawności.
U chorych z nawrotem DRP po upływie przynajmniej 3 miesięcy od zakończenia wcześniejszej chemioterapii, która przyniosła obiektywną odpowiedź, można podjąć próbę ponownego zastosowania pierwotnego schematu.
W przypadku progresji choroby wyłącznie pod postacią przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego, należy w pierwszej kolejności zastosować chemioterapię, a radioterapię rozpocząć w przypadku niepowodzenia.
Liczbę cykli chemioterapii drugiej linii wyznaczać powinna tolerancja leczenia i uzyskiwane korzyści obiektywne. Postępowanie w tej grupie ma charakter paliatywny - w wybranych przypadkach można podjąć próbę radioterapii.
Obserwacja po leczeniu
U chorych na raka płuca leczonych z założeniem radykalnym obserwacja ma na celu wczesne wykrycie nawrotu nowotworu, powikłań leczenia oraz niezależnego nowotworu pierwotnego.
W ciągu pierwszych 24 miesięcy po radykalnym leczeniu zalecane jest wykonywanie badania radiograficznego klatki piersiowej w odstępach 3-miesięcznych, a następnie jego powtarzanie co 6-12 miesięcy. Szczególnego nadzoru wymagają chorzy z cechą pN1 i pN2, a także z zatorami nowotworowymi w naczyniach chłonnych, u których istnieje zwiększone ryzyko miejscowego nawrotu choroby.
Schemat badań kontrolnych u chorych leczonych od początku paliatywnie, powinien być indywidualizowany.
Leczenie chorych z nawrotem DRP po wcześniejszej chemioterapii lub chemioradioterapii zależy od skuteczności postępowania pierwszej linii oraz bieżącego stanu sprawności.
U chorych z nawrotem DRP po upływie przynajmniej 3 miesięcy od zakończenia wcześniejszej chemioterapii, która przyniosła obiektywną odpowiedź, można podjąć próbę ponownego zastosowania pierwotnego schematu.
W przypadku progresji choroby wyłącznie pod postacią przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego, należy w pierwszej kolejności zastosować chemioterapię, a radioterapię rozpocząć w przypadku niepowodzenia.
Liczbę cykli chemioterapii drugiej linii wyznaczać powinna tolerancja leczenia i uzyskiwane korzyści obiektywne. Postępowanie w tej grupie ma charakter paliatywny - w wybranych przypadkach można podjąć próbę radioterapii.
Obserwacja po leczeniu
U chorych na raka płuca leczonych z założeniem radykalnym obserwacja ma na celu wczesne wykrycie nawrotu nowotworu, powikłań leczenia oraz niezależnego nowotworu pierwotnego.
W ciągu pierwszych 24 miesięcy po radykalnym leczeniu zalecane jest wykonywanie badania radiograficznego klatki piersiowej w odstępach 3-miesięcznych, a następnie jego powtarzanie co 6-12 miesięcy. Szczególnego nadzoru wymagają chorzy z cechą pN1 i pN2, a także z zatorami nowotworowymi w naczyniach chłonnych, u których istnieje zwiększone ryzyko miejscowego nawrotu choroby.
Schemat badań kontrolnych u chorych leczonych od początku paliatywnie, powinien być indywidualizowany.