Kiedy kwalifikować chorego do leczenia przeciwwirusowego
: 14 gru 2016, o 10:36
dr hab. n. med. Małgorzata Inglot, dr n. med. Aleksandra Szymczak, Klinika Chorób Zakaźnych, Chorób Wątroby i Nabytych Niedoborów Odpornościowych, Uniwersytet Medyczny im. Piastów Śląskich we Wrocławiu
Kiedy rozważa się kwalifikację chorego na WZW typu C do leczenia przeciwwirusowego?
Każdego pacjenta z wykrywalnym HCV RNA we krwi należy traktować jako potencjalnego kandydata do leczenia przyczynowego. Pilnego rozpoczęcia leczenia wymagają chorzy z marskością, szczególnie zdekompensowaną, oraz zaawansowanym włóknieniem wątroby (≥F3 w skali METAVIR). Wskazaniami do priorytetowego leczenia są również manifestacje pozawątrobowe zakażenia HCV oraz współistniejące zakażenie HIV lub HBV.
Ważne są także aspekty epidemiologiczne; wytyczne europejskie zalecają szybkie wdrożenie leczenia u chorych obciążonych dużym ryzykiem dalszej transmisji HCV, w tym użytkowników narkotyków dożylnych, kobiet planujących ciążę, pacjentów dializowanych, mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami i więźniów. Można rozważyć odroczenie terapii u osób, u których nie stwierdza się włóknienia wątroby lub jest ono minimalne, bez dodatkowych czynników ryzyka dalszego uszkodzenia wątroby, szczególnie jeśli obecnie dostępne metody leczenia nie są optymalne.
Kiedy rozważa się kwalifikację chorego na WZW typu C do leczenia przeciwwirusowego?
Każdego pacjenta z wykrywalnym HCV RNA we krwi należy traktować jako potencjalnego kandydata do leczenia przyczynowego. Pilnego rozpoczęcia leczenia wymagają chorzy z marskością, szczególnie zdekompensowaną, oraz zaawansowanym włóknieniem wątroby (≥F3 w skali METAVIR). Wskazaniami do priorytetowego leczenia są również manifestacje pozawątrobowe zakażenia HCV oraz współistniejące zakażenie HIV lub HBV.
Ważne są także aspekty epidemiologiczne; wytyczne europejskie zalecają szybkie wdrożenie leczenia u chorych obciążonych dużym ryzykiem dalszej transmisji HCV, w tym użytkowników narkotyków dożylnych, kobiet planujących ciążę, pacjentów dializowanych, mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami i więźniów. Można rozważyć odroczenie terapii u osób, u których nie stwierdza się włóknienia wątroby lub jest ono minimalne, bez dodatkowych czynników ryzyka dalszego uszkodzenia wątroby, szczególnie jeśli obecnie dostępne metody leczenia nie są optymalne.