Mężczyzna z przewlekłym kaszlem
: 16 gru 2016, o 11:15
Pneumonologia. 56-letni mężczyzna z przewlekłym kaszlem
14.12.2016
lek. Natalia Przysucha, dr n. med. Marta Dąbrowska, dr n. med. Elżbieta Magdalena Grabczak, prof. dr hab. n. med. Rafał Krenke
Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Jak cytować: Przysucha N., Dąbrowska M., Grabczak E.M., Krenke R.: 56-letni mężczyzna z przewlekłym kaszlem. Med. Prakt. 2016; 7-8: 82–91
Skróty: ACEI – inhibitor(y) konwertazy angiotensyny, FENO – stężenie tlenku azotu w powietrzu wydychanym, GKS – glikokortykosteroid(y), IPP – inhibitor(y) pompy protonowej, NAEB – nieastmatyczne eozynofilowe zapalenie oskrzeli, RŻP – refluks żołądkowo-przełykowy, TK – tomografia komputerowa
Opis przypadku
56-letni mężczyzna został przyjęty do kliniki w celu diagnostyki przyczyn przewlekłego kaszlu. Kaszel pojawił się u niego przed około 8 laty, ale pacjent nie potrafił udzielić informacji dotyczących okoliczności jego wystąpienia. Początkowo nasilenie kaszlu było niewielkie i nie skłoniło chorego do poszukiwania porady lekarskiej. Z czasem jednak nastąpiło stopniowe nasilenie dolegliwości. Kaszel występował głównie w czasie dnia, nasilał się podczas wysiłku, przy pochylaniu ciała do przodu, po ekspozycji na zimne powietrze i intensywne zapachy. Miał mieszany charakter – dominował kaszel suchy, ale okresowo pojawiał się także kaszel z wykrztuszaniem niewielkiej ilości (1–2 ml/d) przezroczystej wydzieliny. Mężczyzna zgłaszał również objawy nieżytu nosa, okresowo występującą chrypkę i uczucie pieczenia za mostkiem. W wywiadach pacjent podawał także epizod zasłabnięcia w przebiegu kaszlu oraz okresowo występujący świszczący oddech. Negował uczucie blokady nosa, kichanie, utratę masy ciała, wzmożoną potliwość, duszność i krwioplucie. Był leczony od kilkunastu lat z powodu nadciśnienia tętniczego (przyjmował amlodypinę i metoprolol). Nigdy nie palił tytoniu. Pracował jako taksówkarz, nie był narażony na wziewne czynniki drażniące. Na podstawie wywiadów rodzinnych ustalono, że oboje rodzice chorowali na nowotwór płuca. W ciągu ostatnich kilku lat chory kilkakrotnie zgłaszał się do lekarza w celu ustalenia przyczyny kaszlu i podjęcia leczenia, jednak przeprowadzone badania diagnostyczne nie doprowadziły do ustalenia rozpoznania, a próby leczenia (glikokortykosteroidami [GKS] wziewnymi, inhibitorami pompy protonowej – IPP) nie przyniosły oczekiwanego efektu.
Przy przyjęciu do kliniki stan pacjenta był dobry, w badaniu przedmiotowym poza podwyższonym ciśnieniem tętniczym (150/100 mm Hg) nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości. Wyniki badań laboratoryjnych krwi były w normie (m.in. morfologia krwi obwodowej z rozmazem, stężenia CRP, NT-proBNP, dimeru D, IgE). Ponieważ 1,5 miesiąca wcześniej u chorego wykonano tomografię komputerową (TK) klatki piersiowej, w której stwierdzono prawidłowy obraz miąższu płuc oraz pojedynczy guzek w segmencie 4 prawego płuca (o wielkości 7 mm, obserwowany od ok. 6 mies.; bez cech progresji w aktualnym badaniu), odstąpiono od wykonywania radiogramu klatki piersiowej.
14.12.2016
lek. Natalia Przysucha, dr n. med. Marta Dąbrowska, dr n. med. Elżbieta Magdalena Grabczak, prof. dr hab. n. med. Rafał Krenke
Katedra i Klinika Chorób Wewnętrznych, Pneumonologii i Alergologii, Warszawski Uniwersytet Medyczny
Jak cytować: Przysucha N., Dąbrowska M., Grabczak E.M., Krenke R.: 56-letni mężczyzna z przewlekłym kaszlem. Med. Prakt. 2016; 7-8: 82–91
Skróty: ACEI – inhibitor(y) konwertazy angiotensyny, FENO – stężenie tlenku azotu w powietrzu wydychanym, GKS – glikokortykosteroid(y), IPP – inhibitor(y) pompy protonowej, NAEB – nieastmatyczne eozynofilowe zapalenie oskrzeli, RŻP – refluks żołądkowo-przełykowy, TK – tomografia komputerowa
Opis przypadku
56-letni mężczyzna został przyjęty do kliniki w celu diagnostyki przyczyn przewlekłego kaszlu. Kaszel pojawił się u niego przed około 8 laty, ale pacjent nie potrafił udzielić informacji dotyczących okoliczności jego wystąpienia. Początkowo nasilenie kaszlu było niewielkie i nie skłoniło chorego do poszukiwania porady lekarskiej. Z czasem jednak nastąpiło stopniowe nasilenie dolegliwości. Kaszel występował głównie w czasie dnia, nasilał się podczas wysiłku, przy pochylaniu ciała do przodu, po ekspozycji na zimne powietrze i intensywne zapachy. Miał mieszany charakter – dominował kaszel suchy, ale okresowo pojawiał się także kaszel z wykrztuszaniem niewielkiej ilości (1–2 ml/d) przezroczystej wydzieliny. Mężczyzna zgłaszał również objawy nieżytu nosa, okresowo występującą chrypkę i uczucie pieczenia za mostkiem. W wywiadach pacjent podawał także epizod zasłabnięcia w przebiegu kaszlu oraz okresowo występujący świszczący oddech. Negował uczucie blokady nosa, kichanie, utratę masy ciała, wzmożoną potliwość, duszność i krwioplucie. Był leczony od kilkunastu lat z powodu nadciśnienia tętniczego (przyjmował amlodypinę i metoprolol). Nigdy nie palił tytoniu. Pracował jako taksówkarz, nie był narażony na wziewne czynniki drażniące. Na podstawie wywiadów rodzinnych ustalono, że oboje rodzice chorowali na nowotwór płuca. W ciągu ostatnich kilku lat chory kilkakrotnie zgłaszał się do lekarza w celu ustalenia przyczyny kaszlu i podjęcia leczenia, jednak przeprowadzone badania diagnostyczne nie doprowadziły do ustalenia rozpoznania, a próby leczenia (glikokortykosteroidami [GKS] wziewnymi, inhibitorami pompy protonowej – IPP) nie przyniosły oczekiwanego efektu.
Przy przyjęciu do kliniki stan pacjenta był dobry, w badaniu przedmiotowym poza podwyższonym ciśnieniem tętniczym (150/100 mm Hg) nie stwierdzono istotnych nieprawidłowości. Wyniki badań laboratoryjnych krwi były w normie (m.in. morfologia krwi obwodowej z rozmazem, stężenia CRP, NT-proBNP, dimeru D, IgE). Ponieważ 1,5 miesiąca wcześniej u chorego wykonano tomografię komputerową (TK) klatki piersiowej, w której stwierdzono prawidłowy obraz miąższu płuc oraz pojedynczy guzek w segmencie 4 prawego płuca (o wielkości 7 mm, obserwowany od ok. 6 mies.; bez cech progresji w aktualnym badaniu), odstąpiono od wykonywania radiogramu klatki piersiowej.