Białka ważne dla RZS
: 31 sty 2017, o 18:36
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) jest przewlekłą układową chorobą tkanki łącznej o podłożu autoimmunologicznym i nieznanej etiologii. Charakteryzuje się nieswoistym zapaleniem symetrycznych stawów z następową ich destrukcją, występowaniem zmian pozastawowych i powikłań układowych. Opisywane są nowe białka, które zaangażowane są w patogenezę tej choroby.
RZS ma charakter przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji. Prowadzi do niepełnosprawności, inwalidztwa i przedwczesnej śmierci. Częstość występowania RZS w populacji polskiej szacuje się na około 1%. W przebiegu choroby dochodzi do hiperplazji błony maziowej, nacieku komórek zapalnych i produkcji szeregu cytokin prozapalnych, a także angiogenezy w obrębie stawów. Rozpoznanie RZS, chociaż oparte o kryteria American College of Rheumatology, nadal stwarza pewne trudności. Dotychczas głównym kryterium immunologicznym było wykazanie u pacjenta czynnika reumatoidalnego (RF). Niestety jego wartość diagnostyczna okazała się być niedostateczna, ponieważ RF nie jest obecny u wszystkich pacjentów z RZS. Co więcej, RF jest wykrywany w pozostałych chorobach reumatycznych i zakaźnych, a bywa też stwierdzany u osób zdrowych. Dlatego poszukuje się innych markerów immunologicznych, do których należą między innymi przeciwciała przeciwko cyklicznemu cytrulinowemu peptydowi (anty – CCP).
Allograft inflammatory factor – 1 (AIF-1) jest cytokiną, która została pierwotnie zidentyfikowana w makrofagach naciekających przeszczepione serca szczurów podczas odrzutu przewlekłego. AIF-1 pełni ważną rolę w regulacji odpowiedzi zapalnej organizmu, poprzez udział w aktywacji immunologicznej i funkcji makrofagów, które wykazują pewien poziom ekspresji endogennego AIF-1. Wpływ na ekspresję tej cytokiny mają jednonukleotydowe polimorfizmy (SNP) w obrębie genu AIF-1, a także inne cytokiny prozapalne (IFNγ, IL-1β, TNFα). Wykazano zmienioną ekspresję AIF-1 w przebiegu chorób o podłożu autoimmunologicznym takich jak twardzina i reumatoidalne zapalenie stawów. Uważa się, że AIF-1 może pełnić istotną rolę w patogenezie tych schorzeń. Co więcej, oznaczenie ekspresji AIF-1, może być przydatne w ocenie stopnia naciekania makrofagami przeszczepionych narządów i służyć jako kliniczny marker przewlekłego i ostrego odrzucania narządów. W wielu badaniach stwierdzono, że AIF-1 jest istotnym czynnikiem w patogenezie RZS i może być główną cytokiną zaangażowaną w proces immunologiczny będący podłożem choroby.
Naukowcy z Northwestern University Feinberg School of Medicine odkryli dlaczego kolejne białko, pełni ważną rolę w patogenezie RZS. Białko P21 hamuje komórki układu immunologicznego. Jego zablokowanie powoduje nadmierną odpowiedź zapalną, która leży u podłoża RZS. W badaniu okazało się, że po wstrzyknięciu P21 zwierzętom, występujące u nich objawy RZS uległy zatrzymaniu. To odkrycie otwiera całkowicie nowe możliwości terapii biologicznej. Szczególnie, że dotychczasowe leczenie nie jest w pełni skuteczne i niesie dużo ryzyko działań niepożądanych. Kolejnym etapem badań jest ocena różnych części białka P21 i ich wpływu na komórki układu odpornościowego, celem odkrycia najbardziej skutecznej. Z pomocą białka pokonamy RZS?
Autor: Dr n.med Karolina Kłoda
RZS ma charakter przewlekły, z okresami zaostrzeń i remisji. Prowadzi do niepełnosprawności, inwalidztwa i przedwczesnej śmierci. Częstość występowania RZS w populacji polskiej szacuje się na około 1%. W przebiegu choroby dochodzi do hiperplazji błony maziowej, nacieku komórek zapalnych i produkcji szeregu cytokin prozapalnych, a także angiogenezy w obrębie stawów. Rozpoznanie RZS, chociaż oparte o kryteria American College of Rheumatology, nadal stwarza pewne trudności. Dotychczas głównym kryterium immunologicznym było wykazanie u pacjenta czynnika reumatoidalnego (RF). Niestety jego wartość diagnostyczna okazała się być niedostateczna, ponieważ RF nie jest obecny u wszystkich pacjentów z RZS. Co więcej, RF jest wykrywany w pozostałych chorobach reumatycznych i zakaźnych, a bywa też stwierdzany u osób zdrowych. Dlatego poszukuje się innych markerów immunologicznych, do których należą między innymi przeciwciała przeciwko cyklicznemu cytrulinowemu peptydowi (anty – CCP).
Allograft inflammatory factor – 1 (AIF-1) jest cytokiną, która została pierwotnie zidentyfikowana w makrofagach naciekających przeszczepione serca szczurów podczas odrzutu przewlekłego. AIF-1 pełni ważną rolę w regulacji odpowiedzi zapalnej organizmu, poprzez udział w aktywacji immunologicznej i funkcji makrofagów, które wykazują pewien poziom ekspresji endogennego AIF-1. Wpływ na ekspresję tej cytokiny mają jednonukleotydowe polimorfizmy (SNP) w obrębie genu AIF-1, a także inne cytokiny prozapalne (IFNγ, IL-1β, TNFα). Wykazano zmienioną ekspresję AIF-1 w przebiegu chorób o podłożu autoimmunologicznym takich jak twardzina i reumatoidalne zapalenie stawów. Uważa się, że AIF-1 może pełnić istotną rolę w patogenezie tych schorzeń. Co więcej, oznaczenie ekspresji AIF-1, może być przydatne w ocenie stopnia naciekania makrofagami przeszczepionych narządów i służyć jako kliniczny marker przewlekłego i ostrego odrzucania narządów. W wielu badaniach stwierdzono, że AIF-1 jest istotnym czynnikiem w patogenezie RZS i może być główną cytokiną zaangażowaną w proces immunologiczny będący podłożem choroby.
Naukowcy z Northwestern University Feinberg School of Medicine odkryli dlaczego kolejne białko, pełni ważną rolę w patogenezie RZS. Białko P21 hamuje komórki układu immunologicznego. Jego zablokowanie powoduje nadmierną odpowiedź zapalną, która leży u podłoża RZS. W badaniu okazało się, że po wstrzyknięciu P21 zwierzętom, występujące u nich objawy RZS uległy zatrzymaniu. To odkrycie otwiera całkowicie nowe możliwości terapii biologicznej. Szczególnie, że dotychczasowe leczenie nie jest w pełni skuteczne i niesie dużo ryzyko działań niepożądanych. Kolejnym etapem badań jest ocena różnych części białka P21 i ich wpływu na komórki układu odpornościowego, celem odkrycia najbardziej skutecznej. Z pomocą białka pokonamy RZS?
Autor: Dr n.med Karolina Kłoda