Niestabilność stawu kolanowego
: 18 lut 2017, o 20:01
Niestabilność stawu kolanowego
W zależności od stanu napięcia więzadeł, niestabilności kolana dzielimy na:
1. Jednokierunkowe, czyli proste,
2. Rotacyjne,
3. Złożone.
Podstawowym warunkiem prawidłowej diagnostyki aparatu więzadłowo-torebkowego jest całkowite rozluźnienie mięśni i porównanie objawów z kończyną przeciwległą – nieuszkodzoną.
Leczenie. Właściwa ocena ciężkości uszkodzenia jest najtrudniejszą fazą leczenia niestabilności stawu kolanowego i powinna dać wyraźną odpowiedź na pytanie czy chorego można leczyć zachowawczo, czy też powinien być on poddany leczeniu operacyjnemu. Właściwym postępowaniem jest leczenie operacyjne, które przynosi najlepsze wyniki.
W zależności od stanu napięcia więzadeł, niestabilności kolana dzielimy na:
1. Jednokierunkowe, czyli proste,
2. Rotacyjne,
3. Złożone.
Podstawowym warunkiem prawidłowej diagnostyki aparatu więzadłowo-torebkowego jest całkowite rozluźnienie mięśni i porównanie objawów z kończyną przeciwległą – nieuszkodzoną.
Leczenie. Właściwa ocena ciężkości uszkodzenia jest najtrudniejszą fazą leczenia niestabilności stawu kolanowego i powinna dać wyraźną odpowiedź na pytanie czy chorego można leczyć zachowawczo, czy też powinien być on poddany leczeniu operacyjnemu. Właściwym postępowaniem jest leczenie operacyjne, które przynosi najlepsze wyniki.