Skłonność do migreny jest dziedziczna?
: 19 maja 2017, o 08:42
Zanosi się na prawdziwą rewolucję w zapobieganiu i leczeniu farmakologicznym migreny – mówi dr hab. Jacek Rożniecki, prof. nadzw.i kierownik Kliniki Neurologii, Udarów Mózgu i Neurorehabilitacji Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.
Kiedy ból głowy wymaga leczenia?
Wtedy, kiedy sam pacjent uważa, że ten ból jest na tyle dokuczliwy, że uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. A silne i dokuczliwe mogą być różne typy bólów głowy. Istnieje wiele typów bólów głowy, które generalnie można podzielić, na bóle objawowe, czyli wtórne, i bóle głowy pierwotne, czyli bezobjawowe. Bóle głowy są konsekwencją jakiś zmian organicznych, na przykład guza mózgu, udaru mózgu w postaci krwotoku podpajęczynówkowego, olbrzymiokomórkowego zapalenia naczyń, czy choćby zapalenia zatok lub jaskry. Taki ból wymaga leczenia, ale przede wszystkim leczenia wymaga podstawowa choroba, której wynikiem jest ten ból głowy. Ponad 95% bólów głowy ma jednak charakter pierwotny, u podłoża których nie leży nic poważnego, ale które są okresowo bardzo dokuczliwe i powodują niepełnosprawność cierpiącego na nie, dlatego również powinny być leczone. W tym wypadku leczy się ból lub bóle głowy i ewentualne objawy im towarzyszące. Jeśli więc pacjent uważa, że bóle głowy występują u niego często i/lub są silne na tyle, że z tego powodu cierpi, powinno się je leczyć. Terapia odbywa się w dwojaki sposób: doraźny - poprzez podanie leków znoszących lub - co najmniej- łagodzących ból głowy, oraz w sposób profilaktyczny przyczyniający się do zapobiegania powstania bólu i zmniejszenia częstości jego występowania.
Jak rozpoznać ból głowy pierwotny od bólu głowy wtórnego?
Bóle wtórne, to zaledwie kilka procent bólów głowy i są one efektem chorób neurologicznych, takich jak dla przykładu, krwotok podpajęczynówkowy, czy guz mózgu, lub chorób nieneurologicznych, jak na przykład zapalenie zatok. Sam pacjent nie jest jednak wstanie rozpoznać bólu głowy wtórnego, może to uczynić jedynie lekarz. Absolutna większość bólów głowy ma jednak charakter pierwotny, należą do nich: migrena, ból głowy typu napięciowego, bóle trójdzielne-autonomiczne oraz inne, rzadziej występujące pierwotne bóle głowy. Jeśli pacjent uważa, że bóle te są na tyle dokuczliwe, że uniemożliwiają mu normalne funkcjonowanie, to powinien udać się do lekarza, najlepiej – neurologa.
Ale między bólem głowy „zwyczajnym”, który każdy z nas odczuwa od czasu do czasu, a bólem głowy migrenowym istnieje zasadnicza różnica…..
Tak, ale to, co potocznie nazywamy „zwyczajnym bólem głowy”, jest to najczęściej ból głowy typu napięciowego, który ma charakter epizodyczny. Migrena ma ściśle określony obraz kliniczny oraz objawy jej towarzyszące. Bóle głowy typu napięciowego mogą występować rzadko, często lub przewlekle, dając w ostatnim przypadku umowny obraz „codziennego przewlekłego bólu głowy. Jeśli ból głowy występuje kilka razy w miesiącu, to mówi się, ż jest to ból epizodyczny sporadyczny, jeśli występuje częściej lecz nie więcej niż 15 dni w miesięcy, to jest to ból epizodyczny częsty. Po przekroczeniu częstotliwości większej niż połowa miesiąca, nazywamy to bólem głowy typu napięciowego przewlekłym. Najczęściej mamy jednak do czynienia z bólem głowy napięciowym, który występuje sporadycznie i pacjent może sobie pomóc sięgając po zwykłe leki przeciwbólowe.
Leczenia wymagają bóle głowy przewlekłe i migrena. Ta ostatnia, choć najczęściej występuje w postaci epizodycznej rzadkiej, może także mieć postać przewlekłą. W migrenie przewlekłej bóle głowy występują codziennie lub prawie codziennie (ponad 15 dni w miesiącu), z czego przynajmniej przez osiem dni ból głowy spełnia kryteria migreny.
Kiedy ból głowy wymaga leczenia?
Wtedy, kiedy sam pacjent uważa, że ten ból jest na tyle dokuczliwy, że uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. A silne i dokuczliwe mogą być różne typy bólów głowy. Istnieje wiele typów bólów głowy, które generalnie można podzielić, na bóle objawowe, czyli wtórne, i bóle głowy pierwotne, czyli bezobjawowe. Bóle głowy są konsekwencją jakiś zmian organicznych, na przykład guza mózgu, udaru mózgu w postaci krwotoku podpajęczynówkowego, olbrzymiokomórkowego zapalenia naczyń, czy choćby zapalenia zatok lub jaskry. Taki ból wymaga leczenia, ale przede wszystkim leczenia wymaga podstawowa choroba, której wynikiem jest ten ból głowy. Ponad 95% bólów głowy ma jednak charakter pierwotny, u podłoża których nie leży nic poważnego, ale które są okresowo bardzo dokuczliwe i powodują niepełnosprawność cierpiącego na nie, dlatego również powinny być leczone. W tym wypadku leczy się ból lub bóle głowy i ewentualne objawy im towarzyszące. Jeśli więc pacjent uważa, że bóle głowy występują u niego często i/lub są silne na tyle, że z tego powodu cierpi, powinno się je leczyć. Terapia odbywa się w dwojaki sposób: doraźny - poprzez podanie leków znoszących lub - co najmniej- łagodzących ból głowy, oraz w sposób profilaktyczny przyczyniający się do zapobiegania powstania bólu i zmniejszenia częstości jego występowania.
Jak rozpoznać ból głowy pierwotny od bólu głowy wtórnego?
Bóle wtórne, to zaledwie kilka procent bólów głowy i są one efektem chorób neurologicznych, takich jak dla przykładu, krwotok podpajęczynówkowy, czy guz mózgu, lub chorób nieneurologicznych, jak na przykład zapalenie zatok. Sam pacjent nie jest jednak wstanie rozpoznać bólu głowy wtórnego, może to uczynić jedynie lekarz. Absolutna większość bólów głowy ma jednak charakter pierwotny, należą do nich: migrena, ból głowy typu napięciowego, bóle trójdzielne-autonomiczne oraz inne, rzadziej występujące pierwotne bóle głowy. Jeśli pacjent uważa, że bóle te są na tyle dokuczliwe, że uniemożliwiają mu normalne funkcjonowanie, to powinien udać się do lekarza, najlepiej – neurologa.
Ale między bólem głowy „zwyczajnym”, który każdy z nas odczuwa od czasu do czasu, a bólem głowy migrenowym istnieje zasadnicza różnica…..
Tak, ale to, co potocznie nazywamy „zwyczajnym bólem głowy”, jest to najczęściej ból głowy typu napięciowego, który ma charakter epizodyczny. Migrena ma ściśle określony obraz kliniczny oraz objawy jej towarzyszące. Bóle głowy typu napięciowego mogą występować rzadko, często lub przewlekle, dając w ostatnim przypadku umowny obraz „codziennego przewlekłego bólu głowy. Jeśli ból głowy występuje kilka razy w miesiącu, to mówi się, ż jest to ból epizodyczny sporadyczny, jeśli występuje częściej lecz nie więcej niż 15 dni w miesięcy, to jest to ból epizodyczny częsty. Po przekroczeniu częstotliwości większej niż połowa miesiąca, nazywamy to bólem głowy typu napięciowego przewlekłym. Najczęściej mamy jednak do czynienia z bólem głowy napięciowym, który występuje sporadycznie i pacjent może sobie pomóc sięgając po zwykłe leki przeciwbólowe.
Leczenia wymagają bóle głowy przewlekłe i migrena. Ta ostatnia, choć najczęściej występuje w postaci epizodycznej rzadkiej, może także mieć postać przewlekłą. W migrenie przewlekłej bóle głowy występują codziennie lub prawie codziennie (ponad 15 dni w miesiącu), z czego przynajmniej przez osiem dni ból głowy spełnia kryteria migreny.