Duszności - brak przyczyny?
: 10 mar 2022, o 20:03
Chciałam spytać co jeszcze warto zbadać, gdzie może tkwić problem bo powoli kończą mi się opcje.
Mam 18 lat i jestem w 3 liceum. We wczesnym dzieciństwie nie miałam problemów z bieganiem i wysiłkiem fizycznym, ale też dużo chorowałam na płuca. Mniej więcej między 6 klasą podstawówki a 1 gimnazjum zaczęłam mieć problemy z oddychaniem w czasie wysiłku fizycznego. Nadal mogłam biegać, ale strasznie przy tym dyszałam i wydawałam rzężące dźwięki. Pamiętam to bo przez to się ze mnie śmiano. Pod koniec gimnazjum pamiętam, że jak biegłam na autobus jakieś 200-300 metrów to gdy już dobiegłam nie byłam w stanie złapać tchu, strasznie osłabłam i bałam się, że nie będę w stanie wyjść z autobusu. Jakoś udało mi się dotrzeć do domu, ale musiałam po tym odpoczywać z godzinę bo cała się trzęsłam z osłabienia. Obecnie nie jestem w stanie wejść na 3 piętro bez odpoczynku w połowie drogi.
Przedtem myślałam, że to kwestia słabej kondycji, ale jakiś czas temu zaczęłam wychodzić na kilkunastokilometrowe spacery i nie miałam problemu by w spacerowym tempie przejść nawet 30km.
Byłam u kardiologa: UKG i EKG w normie
Byłam u pulmonologa: spirometria i RTG płuc bez zmian. Za to lekarka wykryła nieżyt nosa i skierowała do alergologa. Zaleciła też badania w kierunku wad postawy z powodu zawrotów głowy i trudności w zachowaniu pozycji stojącej.
Lekarz POZ zlecił RTG kręgosłupa szyjnego, gdzie wyszło zniesienie fizjologicznej lordozy szyjnej. Stwierdził, że to częsta przypadłość i raczej nie powoduje takich objawów. Skierował do laryngologa z powodu skrzywienia przegrody nosa.
W przyszłym tygodniu mam najpierw alergologa a później laryngologa i jak ci lekarze nic nie wykryją to jestem w kropce. Problem raczej sam nie zniknie. Mam zaświadczenie od psychiatry, że duszności nie są spowodowane problemami psychicznymi.
Mam 18 lat i jestem w 3 liceum. We wczesnym dzieciństwie nie miałam problemów z bieganiem i wysiłkiem fizycznym, ale też dużo chorowałam na płuca. Mniej więcej między 6 klasą podstawówki a 1 gimnazjum zaczęłam mieć problemy z oddychaniem w czasie wysiłku fizycznego. Nadal mogłam biegać, ale strasznie przy tym dyszałam i wydawałam rzężące dźwięki. Pamiętam to bo przez to się ze mnie śmiano. Pod koniec gimnazjum pamiętam, że jak biegłam na autobus jakieś 200-300 metrów to gdy już dobiegłam nie byłam w stanie złapać tchu, strasznie osłabłam i bałam się, że nie będę w stanie wyjść z autobusu. Jakoś udało mi się dotrzeć do domu, ale musiałam po tym odpoczywać z godzinę bo cała się trzęsłam z osłabienia. Obecnie nie jestem w stanie wejść na 3 piętro bez odpoczynku w połowie drogi.
Przedtem myślałam, że to kwestia słabej kondycji, ale jakiś czas temu zaczęłam wychodzić na kilkunastokilometrowe spacery i nie miałam problemu by w spacerowym tempie przejść nawet 30km.
Byłam u kardiologa: UKG i EKG w normie
Byłam u pulmonologa: spirometria i RTG płuc bez zmian. Za to lekarka wykryła nieżyt nosa i skierowała do alergologa. Zaleciła też badania w kierunku wad postawy z powodu zawrotów głowy i trudności w zachowaniu pozycji stojącej.
Lekarz POZ zlecił RTG kręgosłupa szyjnego, gdzie wyszło zniesienie fizjologicznej lordozy szyjnej. Stwierdził, że to częsta przypadłość i raczej nie powoduje takich objawów. Skierował do laryngologa z powodu skrzywienia przegrody nosa.
W przyszłym tygodniu mam najpierw alergologa a później laryngologa i jak ci lekarze nic nie wykryją to jestem w kropce. Problem raczej sam nie zniknie. Mam zaświadczenie od psychiatry, że duszności nie są spowodowane problemami psychicznymi.