Prawidłowy obraz w badaniu mammograficznym
: 11 kwie 2016, o 11:19
Obraz prawidłowy w badaniu mammograficznym
Typy budowy sutka (klasyfikacja Wolfe'go)
N1 - sutek tłuszczowy, z tkanką gruczołową o niskiej gęstości
P1 - sutek gruczołowo-tłuszczowy (przeważa tkanka tłuszczowa, tkanka gruczołowa w okolicy zabrodawkowej, zajmuje obszar nie większy niż jeden kwadrant)
P2 - sutek gruczołowo-tłuszczowy z drobnoguzkowym utkaniem na obszarze przekraczającym jeden kwadrant
DY - sutek gęsty (ten typ powiązany jest z podwyższonym ryzykiem fałszywie ujemnego wyniku mammografii)
Poszczególne typy budowy zależą głównie od predyspozycji genetycznych, a w mniejszym stopniu od wieku. Np. sutki DY nigdy nie stają się sutkami N1.
Tkanka tłuszczowa podskórna jest zwykle niejednorodna (więzadła Coopera), natomiast tkanka tłuszczowa między gruczołem a powięzią jest jednorodna. Skóra ma grubość ok. 0,5 do 2 mm. Mogą być widoczne tętnice (czasem ze zwapnieniami) i żyły (szerokie o krętym przebiegu). Prawidłowych naczyń chłonnych nie widać. Wewnątrzsutkowe węzły chłonne widoczne są jako "fasolki" do 1 cm średnicy, z przejaśnieniem w środku, położone na przebiegu naczyń, głównie w kwadrantach górnych zewnętrznych. Obraz gruczołu sutkowego jest zmienny w trakcie cyklu miesięcznego. Szczególnie gęsty jest obraz w drugiej fazie cyklu miesięcznego (retencja wody w organizmie), wtedy też badanie jest bardziej bolesne.
Około 40 roku życia widoczne są w obrazie gruczołu sutkowego cechy inwolucji m.in.:
zastępowanie podścieliska łącznotkankowego przez tkankę tłuszczową,
powstawanie gęstych, zeszkliwiałych włókien kolagenu,
zanik elementów gruczołowych.
Okazuje się, że hormonalna terapia zastępcza spowalnia proces inwolucji. Prawidłowy mammograf gruczołu sutkowego 47-letniej kobiety (bieg boczny promieni).
Opracowano na podstawie: Mammografia w diagnostyce raka sutka (pod redakcją Janiny Dziukowej - BelCorp Warszawa 1998).
Typy budowy sutka (klasyfikacja Wolfe'go)
N1 - sutek tłuszczowy, z tkanką gruczołową o niskiej gęstości
P1 - sutek gruczołowo-tłuszczowy (przeważa tkanka tłuszczowa, tkanka gruczołowa w okolicy zabrodawkowej, zajmuje obszar nie większy niż jeden kwadrant)
P2 - sutek gruczołowo-tłuszczowy z drobnoguzkowym utkaniem na obszarze przekraczającym jeden kwadrant
DY - sutek gęsty (ten typ powiązany jest z podwyższonym ryzykiem fałszywie ujemnego wyniku mammografii)
Poszczególne typy budowy zależą głównie od predyspozycji genetycznych, a w mniejszym stopniu od wieku. Np. sutki DY nigdy nie stają się sutkami N1.
Tkanka tłuszczowa podskórna jest zwykle niejednorodna (więzadła Coopera), natomiast tkanka tłuszczowa między gruczołem a powięzią jest jednorodna. Skóra ma grubość ok. 0,5 do 2 mm. Mogą być widoczne tętnice (czasem ze zwapnieniami) i żyły (szerokie o krętym przebiegu). Prawidłowych naczyń chłonnych nie widać. Wewnątrzsutkowe węzły chłonne widoczne są jako "fasolki" do 1 cm średnicy, z przejaśnieniem w środku, położone na przebiegu naczyń, głównie w kwadrantach górnych zewnętrznych. Obraz gruczołu sutkowego jest zmienny w trakcie cyklu miesięcznego. Szczególnie gęsty jest obraz w drugiej fazie cyklu miesięcznego (retencja wody w organizmie), wtedy też badanie jest bardziej bolesne.
Około 40 roku życia widoczne są w obrazie gruczołu sutkowego cechy inwolucji m.in.:
zastępowanie podścieliska łącznotkankowego przez tkankę tłuszczową,
powstawanie gęstych, zeszkliwiałych włókien kolagenu,
zanik elementów gruczołowych.
Okazuje się, że hormonalna terapia zastępcza spowalnia proces inwolucji. Prawidłowy mammograf gruczołu sutkowego 47-letniej kobiety (bieg boczny promieni).
Opracowano na podstawie: Mammografia w diagnostyce raka sutka (pod redakcją Janiny Dziukowej - BelCorp Warszawa 1998).