ForumMedyczne.edu.pl

Nie należą do częstych obrażeń. Jednak przy dość znacznej sile urazu kość skokowa może być wypchnięta z widełek stawu, a jeżeli siła urazu jest jeszcze większa, może dojść do złamania kości w obrębie szyjki, trzonu lub wyrostka tylnego.

Objawy miejscowe polegają na zmianie zarysu stawu skokowo-goleniowego, bolesności przy ruchach i obmacywaniu. Rozpoznanie powinno być potwierdzone badaniem radiologicznym.

Leczenie polega zazwyczaj na zachowawczym nastawieniu. Jeżeli nie jesteśmy w stanie przywrócić stosunków anatomicznych złamanie leczymy operacyjnie, następnie unieruchamiamy kończynę w opatrunku gipsowym na 8-10 tygodni.

Do powikłań należy martwica kości skokowej i zmiany zwyrodnieniowe sąsiednich stawów.

Można wspomóc się Shilajit (mumio), czyli naturalną wydzieliną skalną. Jest źródłem bardzo dobrze przyswajalnego wapnia, fosforu i magnezu, które są ważnymi substancjami budulcowymi tkanki kostnej. Zawiera także witaminę D, która ułatwia przenikanie tych minerałów do kości. Dlatego zalecany jest w przypadku złamań, a także zwichnięć i skręceń stawów.

Polecam terapię komórkami macierzystymi ADSC, które pozyskujemy z tkanki tłuszczowej Pacjenta, a następnie podajemy bezpośrednio w miejsce złamania. Powodują one szybsze gojenie, kość w tym miejscy staje się mocniejsza, a proces regeneracji następuje dużo szybciej.