ForumMedyczne.edu.pl

Niewystarczająca ilość snu oraz zakłócenia rytmu okołodobowego to nierozpoznane wcześniej czynniki, które mogą prowadzić do utraty tkanki kostnej - twierdzą naukowcy z Uniwersytetu Kolorado oraz Uniwersytetu Naukowo-Medycznego w Oregonie (USA).

Badacze wykazali, że u mężczyzn, którzy prowadzą nieuregulowany tryb życia - za długo pozostają w stanie czuwania i zbyt mało czasu poświęcają na sen - spada we krwi poziom wskaźnika formacji kości, ale zmianom nie ulega stężenie wskaźnika resorpcji kości.

- Ta zaburzona równowaga może sprzyjać utracie tkanki kostnej i prowadzić do osteoporozy i złamań - mówi koordynatorka badania Christine Swanson.

Naukowcy zaprosili do laboratorium dziesięciu zdrowych mężczyzn. Panowie spędzili w kontrolowanych warunkach trzy tygodnie. Każdego dnia kładli się spać o cztery godziny później, niż poprzedniego (wydłużenie doby do 28 godzin) i mogli wypoczywać tylko przez 5-6 godzin. Codziennie spożywali posiłki o takiej samej zawartości kalorii i składników odżywczych. Na początku i na końcu badania specjaliści pobierali od nich próbki krwi, by zmierzyć w niej poziom wskaźników formacji i resorpcji kości.

Okazało się, że po upływie trzech tygodni u wszystkich badanych zmniejszyło się stężenie wskaźnika formacji kości P1NP. U młodych mężczyzn w wieku 20-27 lat zaobserwowano większy ubytek, niż u mężczyzn starszych - w wieku 55-65 lat. Spadek wynosił odpowiednio 27 i 18 proc. Nie dostrzeżono natomiast zmian w poziomie wskaźnika resorpcji kości CTX, co oznacza, że w organizmach uczestników dochodziło do rozpadu starej tkanki kostnej, ale proces formowania nowych kości był już zaburzony.

- Wyniki sugerują, że niedobór snu może być najbardziej szkodliwy dla metabolizmu kości we wczesnym okresie życia, kiedy wzrost kości jest niezbędny dla utrzymania szkieletu w dobrym stanie. Potrzebne są dalsze badania, by potwierdzić uzyskane przez nas rezultaty i sprawdzić, czy podobne efekty występują u kobiet - podsumowuje Swanson.

Wyniki badania zaprezentowano na tegorocznej konferencji Towarzystwa Endokrynologicznego w Orlando (USA).
źródło: biolog.pl