ForumMedyczne.edu.pl

Łysienie plackowate (alopecia areata) stanowi, po łysieniu androgenowym, najczęstszą przyczynę utraty włosów -- dotyczy nawet do 2% osób zgłaszających się do dermatologa. Szacuje się, że w populacji USA zachorowalność wynosi 0,1--0,2%. Schorzenie to może wystąpić w każdym wieku, choć u osób starszych jest rzadsze.

Z uwagi na częste występowanie długotrwałego i rozległego wyłysienia schorzenie to nierzadko doprowadza do poważnych zaburzeń psychicznych, spowodowanych brakiem akceptacji swojego wyglądu, co może być przyczyną stopniowego wyłączania się z życia społecznego. Jest to choroba skórna o nieustalonej dotąd etiopatogenezie. Jej przebieg jest całkowicie nieprzewidywalny -- może doprowadzić do całkowitej utraty owłosienia skóry głowy, a czasem również brwi, rzęs oraz włosów łonowych i pozostałego owłosienia. W ciężkich przypadkach łysieniu plackowatemu towarzyszą zmiany paznokciowe o rozmaitej morfologii i różnym nasileniu -- jest to niekorzystny czynnik prognostyczny.

Szerzej na temat objawów łysienia plackowatego opowie dr Tomasz Wasyłyszyn, dermatolog.