ForumMedyczne.edu.pl

Nowe strategie w terapii zakażeń HCV

Wirus zapalenia wątroby typu C (HCV) jest wirusem pierwotnie hepatotropowym, który nie integruje się z materiałem genetycznym komórek wątroby: dlatego trwałe wyleczenie przewlekłego zakażenia jest możliwe.
Dotychczas stosowane strategie terapeutyczne, których podstawą była immunoterapia pegylowanym interferonem, okazały się nie dość skuteczne. Co prawda pozwoliły uwolnić od przewlekłego zakażenia tysiące chorych (do 45% wyleczeń u chorych z najczęściej występującym w Polsce genotypem 1), jednak w świetle badań podstawowych wiadomo było, że bezpośrednie hamowanie replikacji wirusowej pozwoli znacznie zwiększyć skuteczność terapeutyczną.

Mechanizm działania nowoczesnych leków przeciwwirusowych

Nowoczesne leki stosowane w zakażeniu HCV mają za zadanie hamowanie namnażania wirusów w komórce wątroby na różnych etapach rozwoju wirionów. Tę grupę leków nazwano cząsteczkami o bezpośredniej aktywności przeciwwirusowej – DAA (direct-acting antiviral agents).
Obecnie wyróżniamy trzy główne grupy leków bezpośrednio hamujących powstawanie nowych wirionów HCV:

prewiry – inhibitory proteazy NS3/4A wirusa HCV; ich zadaniem jest hamowanie translacji łańcucha genomu HCV,
aswiry – inhibitory kompleksu replikacyjnego NS5A o nie do końca poznanym mechanizmie działania,
buwiry – inhibitory polimerazy NS5B wirusa HCV, hamujące replikację łańcucha wirusowego RNA.

Każda z wymienionych grup ma kilku przedstawicieli: większość z nich zarejestrowana jest w Unii Europejskiej (Tabela 1). Leki zarejestrowane i refundowane są obecnie dostępne dla pacjentów w Polsce w ramach programów lekowych leczenia PZW typu C.

Tabela 1. Obecnie stosowane cząsteczki o bezpośredniej aktywności hamującej replikację HCV