ForumMedyczne.edu.pl

Osłabienie występuje bardzo często i zwykle jest utożsamiane ze zmęczeniem. Jeżeli występuje sporadycznie, to najczęściej nie jest objawem chorobowym. W innych przypadkach ważne jest ustalenie przyczyny zmęczenia. Ponad 25% pacjentów zgłaszających się do poradni lekarza rodzinnego zgłasza zmęczenie i osłabienie.

Najczęstszymi przyczynami zmęczenia są: depresja, lęki, bezsenność, leki, choroby tarczycy, serca, nowotwory złośliwe, niedokrwistość, ciąża, infekcje wirusowe – w tym HIV oraz kiła i gruźlica. Należy także wykluczyć bezdech senny oraz zespół niespokojnych nóg. W chorobach nowotworowych zmęczeniu towarzyszy zawsze utrata masy ciała, związana z kacheksją, często brak apetytu, nocne poty oraz gorączka lub stan podgorączkowy. Zmęczenie trwające ponad 4 miesiące najczęściej jest natury psychicznej i stanowi 70% przypadków zmęczenia i osłabienia, a trwające krócej zwykle jest natury somatycznej, zwłaszcza, jeżeli towarzyszy mu nagły początek, nasilanie się objawów w czasie, najmniej nasilone objawy w porze rannej, a bardziej wieczorem, występują objawy towarzyszące - gorączka, utrata masy ciała, poty, zwłaszcza w nocy, a sen przynosi chwilową poprawę – regenerację. W zmęczeniu natury psychicznej sen nie regeneruje, nie występuje progresja objawów, czas trwania jest przewlekły, a objawy najczęściej nasilone są rano, często występuje obniżenie libido, apatia, brak apetytu, zaburzenia snu, ahedonia (brak zdolności do cieszenia się) oraz smutek.

Ważną rolę w diagnostyce przewlekłego zmęczenia odgrywa dokładny wywiad chorobowy, mniejszą znaczenie mają badania laboratoryjne – morfologia krwi, OB, ALT, AST, TSH, EKG, RTG płuc. U kobiet w wieku przedmenopauzalnym należy zlecić test ciążowy. Zmęczenie trwające miesiącami, przewlekle, ale bez towarzyszących objawów dodatkowych, jest mniej niepokojące niż zmęczenie trwające od niedawna, ale nasilające się, o wyraźnym, nagłym początku.