ForumMedyczne.edu.pl

Czy „nowe” leki przeciwcukrzycowe wpływają negatywnie na czynność wątroby
Dr n. med. Barbara Katra
Klinika Chorób Metabolicznych Collegium Medicum UJ, Kraków
Czy „nowe” leki przeciwcukrzycowe (leki inkretynowe oraz inhibitory SGLT-2) wpływają negatywnie na czynność wątroby? Czy można je stosować u pacjentów z niewydolnością wątroby?

Skróty: BMI – wskaźnik masy ciała, DPP-IV – dipeptydylopeptydaza IV, euDKA – euglikemiczna kwasica ketonowa, GLP-1 – glukagonopodobny peptyd 1, PCOS – zespół policystycznych jajników, PTD – Polskie Towarzystwo Diabetologiczne, SGLT-2 – kotransporter sodowo-glukozowy 2

Nie zaobserwowano negatywnego wpływu agonistów receptora GLP 1 na czynność wątroby. Ze względu na zbyt ograniczone dane nie zaleca się stosowania liraglutydu u pacjentów z różnymi stopniami niewydolności wątroby. Eksenatyd i liksysenatyd są wydalane głównie przez nerki; uważa się, że zaburzenia czynności wątroby nie wpływają na farmakokinetykę tych leków.

Odnotowano izolowane przypadki uszkodzenia wątroby o umiarkowanym stopniu nasilenia w związku ze stosowaniem inhibitorów DPP IV. Próby czynnościowe wątroby wracały do normy po zaprzestaniu leczenia. W charakterystyce produktu leczniczego wildagliptyny zaleca się oznaczenie enzymów wątrobowych przed rozpoczęciem terapii oraz monitorowanie ich aktywności w trakcie leczenia, co 3 miesiące w pierwszym roku leczenia, a następnie okresowo. W przypadku 3 krotnego przekroczenia górnej granicy normy dla ALT i AST zaleca się odstawienie leku. W przypadku stosowania sitagliptyny, linagliptyny i saksagliptyny nie zaleca się takiego postępowania rutynowo. Leki te mogą być stosowane w łagodnych i umiarkowanych zaburzeniach czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby, ze względu na brak badań, należy zachować ostrożność podczas stosowania sitagliptyny. Na podstawie badań farmakokinetycznych linagliptyny dopuszcza się stosowanie tego leku w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby, jednak nie przeprowadzono badań klinicznych w tym zakresie. Saksagliptyny nie należy stosować w ciężkiej niewydolności wątroby.

Inhibitory SGLT 2 nie powodują uszkodzenia wątroby. Dapagliflozynę i kanagliflozynę można stosować u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby początkowa dawka dapagliflozyny jest zredukowana i wynosi 5 mg na dobę, przy dobrej tolerancji leku dawkę można zwiększyć do 10 mg. Kanagliflozyna nie jest zalecana u chorych z ciężką niewydolnością wątroby. Lek można stosować w niewydolności wątroby o stopniu zaawansowania A i B w skali Childa i Pugha.



źródło: mp.pl