ForumMedyczne.edu.pl

Jak dawkuje się leki fibrynolityczne?
Opracowali: lek. med. Marcin Waligóra, dr hab. n. med. Grzegorz Kopeć
Klinika Chorób Serca i Naczyń UJ CM w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. Jana Pawła II

W kolejnym odcinku poradnika dyżurnego kardiologa przypominamy dawkowanie leków fibrynolitycznych oraz zasady ich łączenia z innymi lekami przeciwzakrzepowymi u pacjenta z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST.

W przypadku konieczności leczenia fibrynolitycznego pacjenta z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, można zastosować:

streptokinazę
1,5 mln j. w ciągu 30–60 min i.v.
uwaga: lek przeciwwskazany u pacjentów, którym wcześniej podawano streptokinazę lub anistreplazę
alteplazę (tPA)
bolus 15 mg i.v., następnie 0,75 mg/kg w ciągu 30 min i.v. (do 50 mg), następnie 0,5 mg/kg w ciągu 60 min i.v. (do 35 mg)
reteplazę (r-PA)
2 bolusy (10 + 10 j. i.v.) podane w odstępie 30 min
tenekteplazę (TNK-tPA)
pojedynczy bolus i.v.:
30 mg, jeżeli masa ciała <60 kg
35 mg, jeżeli masa ciała od 60 do <70 kg
40 mg, jeżeli masa ciała od 70 do <80 kg
45 mg, jeżeli masa ciała od 80 do <90 kg
50 mg, jeżeli masa ciała ≥90 kg.

Uwaga: Wraz z zastosowaniem leczenia fibrynolitycznego należy:
podać kwas acetylosalicylowy (klasa zaleceń I)
podać klopidogrel (klasa zaleceń I)*
stosować leczenie przeciwzakrzepowe aż do rewaskularyzacji lub przez cały czas pobytu w szpitalu (do 8 dni) – klasa zaleceń I


Stosowanym lekiem przeciwkrzepliwym może być**:
enoksaparyna (klasa zaleceń I)***
heparyna niefrakcjonowana (klasa zaleceń I)
fondaparynuks u pacjentów leczonych streptokinazą – w bolusie dożylnym a następnie dawka podskórna 24 godziny później (klasa zaleceń IIa).

* Prasugrel i tikagrelor nie były badane jako leczenie uzupełniające fibrynolizę, dlatego nie należy ich stosować w takiej sytuacji.
** Badania wskazują, że stosowanie heparyny niefrakcjonowanej (HNF) poprawia drożność tętnicy wieńcowej po podaniu alteplazy, ale nie po zastosowaniu streptokinazy. W przypadku stosowania HNF należy uważnie monitorować APTT – wartości powyżej 70 s są związane z dużym ryzykiem krwawienia czy ponownego zawału oraz zgonu.
*** Wyniki badania ASSENT 3 wskazują, że zastosowanie enoksaparyny w stosunku do HNF, pomimo zwiększonego ryzyka krwawień, związane jest z większą korzyścią.

Dotychczas nie zbadano stosowania biwalirudyny razem z lekami działającymi swoiście na fibrynę, stąd brak zaleceń dotyczących stosowania bezpośrednich inhibitorów trombiny jako uzupełnienia fibrynolizy.

Na kombinację leków przeciwkrzepliwych, która została najdokładniej zbadana jako część strategii farmakologiczno-inwazyjnej, składają się: tenekteplaza, kwas acetylosalicylowy, enoksaparyna oraz klopidogrel.
źródło:mp.pl