ForumMedyczne.edu.pl

Syn ma 20 lat od zawsze był nietypowy. Diagnozy również od początku różniły się diametralnie od siebie.Obecnie lekarz mówi o szerokim spektrum autyzmu. Skończył liceum , byliśmy u doradcy zawodowego i po wielu testach okazało się testy wyszły bardzo dobrze i większość zdolności ma na poziomie wysokim. Obecnie największym problemem jest mówienie do siebie. Ten swoisty dialog trwa czasem 24 godziny na dobę. To są rozmowy na różne tematy, które syna ciekawią. Dzisiaj skończył takie "rozmowy" około 6 rano. Lekarz raczej zignorował ten problem a ja nie wiem co mam robić.

Z punktu widzenia psychiatrii i psychologii, nie ma w tym nic dziwnego i dlatego

mjb pisze:Lekarz raczej zignorował ten problem a ja nie wiem co mam robić.

Nie powinniśmy się ich obawiać i zwracać na to uwagę,niektórym ludziom, taka forma dialogu może bardzo pomagać, są motywujące i uspokajające. Objawem psychicznym już będzie, kiedy te rozmowy z samym sobą stają się niekontrolowane,agresywne,pogarszają nastrój,wówczas trzeba zasięgnąć porady specjalisty. Pozdrawiam