ForumMedyczne.edu.pl

Prof. dr hab. med. Antoni Florkowski
Instytut Nauk o Zdrowiu, Podhalańska Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Nowym Targu
Adres do korespondencji: Prof. dr hab. med. Antoni Florkowski, e-mail: florkowskiantoni@wp.pl


Czynniki ryzyka suicydalnego oraz ich udział i znaczenie w realizacji zamachu samobójczego stanowią odwieczny problem badawczy, przy czym kontrowersje dotyczą stopnia udziału poszczególnych predykatorów.[1,2] Analizując ten problem, należy zwrócić uwagę, że wśród czynników ryzyka samobójstwa podkreśla się występowanie konfliktów rodzinnych, przemocy seksualnej i problemów alkoholowych.

W świetle współczesnej wiedzy medycznej i poglądów licznych suicydologów samobójstwa należy analizować w oparciu o czynniki ryzyka. Zachowania samobójcze postrzegane są w aspekcie posiadania umiejętności rozwiązywania konfliktów i problemów psychologicznie trudnych, a także zdolności radzenia sobie z doznawanym cierpieniem psychicznym.[3] Takie podejście do problemu może pozwolić wyjaśnić skłonności samobójcze niezależnie od występowania zaburzeń psychicznych i rodzaju pojawiających się sytuacji konfliktowych w rodzinie. W takim modelu zachowań samobójczych należy brać pod uwagę między innymi podatność na skłonności samobójcze dziedziczone lub nabyte w okresie rozwojowym w następstwie występujących psychotraumatycznych wydarzeń w życiu codziennym, w tym konfliktów rodzinnych o przewlekłym przebiegu oraz molestowania seksualnego.
Negatywne zdarzenia w rodzinie i ich wpływ na zachowania samobójcze

Uważa się, że w następstwie występowania wymienionych zdarzeń osoby doświadczające licznych negatywnych emocji nie są zdolne radzić sobie z tym i często nabierają przekonania, że zaistniałe zjawisko nigdy się nie skończy. W efekcie zwykle dochodzi do rozwinięcia się kryzysu suicydalnego i przekonania, że jedynym rozwiązaniem zaistniałego problemu jest samobójstwo.