ForumMedyczne.edu.pl

Jakie są zespoły uciskowe nerwu pośrodkowego?
na podstawie: Interny Szczeklika 2015

W zależności od poziomu ucisku wyróżnia się:
Zespół mięśnia nawrotnego obłego

Objawy: piekący ból bliższej części przedramienia, nasilający się podczas nawracania; parestezje występujące wzdłuż nerwu pośrodkowego aż do powierzchni dłoniowej ręki; palpacja okolicy mięśnia nawrotnego obłego wywołuje ból, opukiwanie nasila parestezje.
Leczenie: często wystarczy zaprzestać czynności nadmiernie obciążających mięsień; w stanie przewlekłym bywa konieczne leczenie operacyjne.
Zespół nerwu międzykostnego przedniego przedramienia

Ucisk (najczęściej przez zmiany mięśniowe) gałęzi nerwu pośrodkowego odchodzącej na przedramieniu (nerw wyłącznie ruchowy zaopatrujący mięśnie głębokie przedramienia).

Objawy: osłabienie mięśni; chory nie może zgiąć kciuka i palca wskazującego, by utworzyć literę O; czasem ból; nie ma zaburzeń czucia.
Rozpoznanie: różnicuj z pęknięciem ścięgna zginacza długiego kciuka.
Leczenie: unikanie ruchów odwracania i nawracania; zwykle objawy ustępują po pewnym czasie.
Zespół cieśni nadgarstka

Objawy: parestezje (mrowienie, drętwienie) w obszarze unerwienia nerwu pośrodkowego, tj. w kłębie i na dłoniowej powierzchni palców I–III i bocznej połowy palca IV oraz w okolicy paznokci palców I–III (u wszystkich chorych, zwykle nasilają się w nocy); dodatni objaw Tinela (parestezje po stronie dłoniowej palców I–III przy delikatnym uderzeniu w nerw pośrodkowy po dłoniowej stronie nadgarstka); dodatni test Phalena (nasilenie parestezji przy swobodnym zgięciu w nadgarstku); zaburzenia czucia; osłabienie i zanik mięśni kłębu.
Rozpoznanie: potwierdzenie za pomocą USG lub MR (badania te umożliwiają jednocześnie diagnostykę różnicową przyczyn ucisku na nerw), badania elektroneurograficznego i elektromiograficznego.
Leczenie: miejscowe wstrzyknięcia GKS (łagodzą dolegliwości, ale nie zapobiegają późnym nawrotom, a nawet mogą im sprzyjać, a ponadto sprzyjają uszkodzeniu lub zerwaniu ścięgien zginaczy – dlatego preferencyjnie powinno się je wykonywać pod kontrolą USG); GKS p.o. stosuje się rzadko, tylko u chorych z jednoznacznie zapalną, ale nieinfekcyjną przyczyną choroby; NLPZ są mało skuteczne. Leczenie operacyjne w razie nieskuteczności leczenia zachowawczego.

Testy prowokacyjne jak test phalena czy test tinela są podstawą w badaniu przesiewowym zespołu cieśni nadgarstka. Testy te powinien wykonywać lekarza a jeżeli zdecydujemy się wykonywać go samemu to nalezy wiedziec dokąłdnie jak powinno się ten test przeprowadzać. [mod]