ForumMedyczne.edu.pl

Ryzyko zakażeń układu moczowo-płciowego w trakcie leczenia inhibitorami SGLT-2
Dr n. med. Barbara Katra
Klinika Chorób Metabolicznych Collegium Medicum UJ, Kraków
Jakiego rodzaju zakażenia układu moczowo-płciowego są najczęstszym powikłaniem stosowania inhibitorów SGLT 2?

Zwiększone ryzyko zakażeń układu moczowo płciowego w trakcie leczenia inhibitorami SGLT-2 jest związane z nadmiernym wydalaniem glukozy z moczem. Pacjenta należy uprzedzić o możliwości wystąpienia tego rodzaju powikłań i konieczności zgłoszenia się do lekarza w przypadku wystąpienia objawów. Infekcje układu moczowego częściej występują u kobiet, mają łagodny lub umiarkowany charakter i poddają się rutynowemu leczeniu antybakteryjnemu. Częstość zakażeń dróg moczowych w badaniach 3. fazy wyniosła: 3,7, 5,7, 4,3% odpo-wiednio dla placebo, 5 mg i 10 mg dapagliflozyny; 4,0, 5,9, 4,3% odpowiednio dla placebo, 100 mg i 300 mg kanagliflozyny oraz 7,6, 9,3, 7,7% odpowiednio dla placebo, 10 mg i 25 mg empagliflozyny.

Zakażenia układu moczowego najczęściej dotyczą dolnych dróg moczowych. W prowadzonych badaniach klinicznych nie zaobserwowano zwiększonej częstości ciężkich infekcji oraz odmiedniczkowego zapalenia nerek w stosunku do grupy kontrolnej w przypadku stosowania dapagliflozyny, kanagliflozyny i empagliflozyny.

Zapalenie sromu i pochwy oraz zapalenie żołędzi prącia, jak również powiązane zakażenia narządów płciowych mają łagodne i umiarkowane nasilenie. Częściej stany zapalne napletka i żołędzi prącia występują u nieobrzezanych mężczyzn. Częstość zakażeń narządów płciowych w badaniach 3. fazy wyniosła: u kobiet 0,9, 5,7, 4,8% odpowiednio dla placebo, 5 mg i 10 mg dapagliflozyny; 3,2, 10,4, 11,4% odpowiednio dla placebo, 100 mg i 300 mg kanagliflozyny oraz 1,5, 5,4, 6,4% odpowiednio dla placebo 10 mg i 25 mg empagliflozyny, natomiast u mężczyzn 0,3, 2,8, 2,7% odpowiednio dla placebo, 5 mg i 10 mg dapagliflozyny; 0,6, 4,2, 3,7% odpowiednio dla placebo, 100 mg i 300 mg kanagliflozyny oraz 0,4, 3,1, 1,0% odpowiednio dla placebo 10 mg i 25 mg empagliflozyny. Pomimo zwiększonej częstości infekcji układu moczowo-płciowego osoby leczone inhibitiorem SGLT 2 rzadko rezygnowały z terapii.
źródło; mp.pl