ForumMedyczne.edu.pl

Postęp w diagnostyce i leczeniu zaburzeń oddychania noworodków nie jest już tak dynamiczny jak w latach 90-tych, jednak nadal na tyle wyraźny, że konieczne są nowe wydania podręczników, w tym tego właśnie. Był on w ostatnich 11 latach przydatny w kształceniu lekarzy, pielęgniarek, a ostatnio także ratowników medycznych. Pozwala przyswoić sobie podstawy niezbędne w codziennej pracy w oddziałach intensywnej terapii czy patologii noworodka, a także w innych oddziałach leczących małych pacjentów oraz w opiece przedszpitalnej i transporcie.
Oddziały intensywnej terapii w Polsce „pełne" są noworodków wymagających wspomagania oddechu. Z pewnością jest to m.in. wynik zaniedbań w prowadzeniu ciąży i nie do końca wprowadzonego w życie trójstopniowego modelu opieki perinatologicznej. Odzwierciedleniem tego jest wysoki odsetek wcześniactwa i małej masy ciała (w Polsce w 2005 r. 6,4% noworodków urodziło się z masą ciała <2500 g, w USA 8,1% w 2004 r.). Obecny jest ponadto niski wskaźnik stosowania steroidoterapii prenatalnej.
Terapia oddechem zastępczym jest trudna i niebezpieczna - stąd nacisk na metody mniej inwazyjne stosowane wcześnie i pod odpowiednią kontrolą. Udało się w ostatnich latach znaleźć drogę do pogodzenia techniki nosowego CPAP (stałe dodatnie ciśnienie w drogach oddechowych) z leczeniem surfaktantem. Jest nią metoda INSURE, omówiona na stronach tej książki. Dalsza przyszłość to z pewnością podaż surfaktantu w sposób aerozolowy, bez intubacji. Przyszłość to także coraz lepiej współpracujące z pacjentem respiratory, dodatkowo sprzężone z monitorami takimi jak pulsoksymetr czy kapnometr.