Zastosowanie buprenorfiny w formie przezskórnej u pacjenta z bólem przewlekłym pochodzenia nienowotworowego

admin. med. · Post autor: **admin. med.** » 14 maja 2016, o 10:33

dr med. Magdalena Kocot-Kępska
Zakład Badania i Leczenia Bólu Katedry Anestezjologii i Intensywnej Terapii UJCM, Kraków
Wstęp

Ból neuropatyczny wg definicji Międzynarodowego Towarzystwa Badania Bólu (IASP) to ból powstający w bezpośredniej konsekwencji uszkodzenia lub choroby dotyczącej somatosensorycznego układu nerwowego1. Uszkodzenie może powstać na poziomie nerwu obwodowego, rdzenia lub ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Najczęściej występujące zespoły bólu neuropatycznego u ludzi są spowodowane półpaścem (neuralgia popółpaścowa) i cukrzycą (bolesna polineuropatia). Ból o charakterze neuropatycznym może występować u 6–8% dorosłej populacji w krajach europejskich2,3.

Nie ma jasnego i jednoznacznego kryterium diagnostycznego rozpoznawania bólu neuropatycznego. Nadal "złotym standardem" w diagnostyce pozostaje dokładnie zebrany wywiad oraz badanie fizykalne z uwzględnieniem oceny neurologicznej4,5.

Leczenie bólu neuropatycznego nadal stanowi wyzwanie, mimo znaczącego postępu w farmakoterapii i innych metodach leczenia. W badaniach klinicznych jedynie 30–40% pacjentów uzyskuje zadowalającą ulgę w dolegliwościach przy znacznej częstości działań niepożądanych, przy czym jest to zwykle częściowe złagodzenie bólu