ForumMedyczne.edu.pl

Francuskie prawo dotyczące suplementów diety niezgodne z prawem unijnym - wynika z wyroku Trybunału Sprawiedliwości UE w sprawie C‑672/15. O sprawie pisze Monika Zagrajek z kancelarii DZP.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczy wykładni dyrektywy 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych oraz postanowień traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej dotyczących swobodnego przepływu towarów.

Wniosek ten został złożony w ramach postępowania karnego prowadzonego przeciwko Noria Distribution SARL w związku z posiadaniem, wystawianiem, wystawianiem na sprzedaż lub sprzedażą suplementów diety niedopuszczonych do obrotu we Francji, odnośnie do których Noria Distribution SARL miała wiedzę, że były one zafałszowane, zepsute lub toksyczne, oraz w związku z oszustwem lub próbą oszustwa wobec kontrahentów w kwestii ryzyka związanego ze stosowaniem tych suplementów oraz istotnych cech tych produktów.

Trybunał Sprawiedliwości orzekł, iż przepisy państwa członkowskiego, które nie przewidują procedury dotyczącej wprowadzenia na rynek tego państwa członkowskiego suplementów diety, w których zawartość substancji odżywczych przekracza maksymalne dzienne poziomy określone przez te przepisy, a które są legalnie produkowane lub sprzedawane w innym państwie członkowskim są niezgodne z unijnymi przepisami, tj. dyrektywą 2002/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do suplementów żywnościowych oraz postanowieniami traktatu FUE dotyczącymi swobodnego przepływu towarów.

Trybunał podkreślił aspekt, jakim jest ustalanie maksymalnych ilości witamin i składników mineralnych w suplementach diety, który obejmuje trzy komponenty: ustalenie górnych limitów bezpieczeństwa w przyjmowaniu witamin i składników mineralnych ustanowionych na drodze naukowej oceny ryzyka w oparciu o powszechnie przyjęte dane naukowe uwzględniając, odpowiednio, różne stopnie wrażliwości różnych grup konsumenckich; ustalenie spożycia witamin i składników mineralnych z innych źródeł w diecie oraz uwzględnienie punktów odniesienia w spożyciu witamin i składników mineralnych dla danej grupy ludności.
źródło: biolog.pl